عشقم را به کوه گفتم اشک به دامن آورد

به دریا گفتم موجهایش را یکی پس از دیگری به ساحل آورد

به آسمان گفتم آنقدر گریه کرد که جویبارهایش پر آب شد

به تو اعتراف کردم فقط خندیدی

ای کاش درکم می کردی ای کاش می فهمیدی که چقدر دوستت داشتم و دارم

وای کاش چون من می گریستی

  ای کاش ...

 

       

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست 

                                                     بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من  کن  

                                                         گفتی که نباید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف ...  

                                                      تو رفتی و دیگر اثری از چلچله ای نیست  

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت  

                                                  جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت 

                                                         بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست

                                                   *****