افق تاریک
دنیا تاریک
نومیدی توان فرساست
می دانم و لیکن
راه سپردن در سیاهی
رو به سوی روشنی زیباست
می دانی؟
به شوق نور در ظلمت قدم بر دار
به این غمهای جان آذر دل مسپار
که مر غان گلستان زاد
که سرشارند از آواز آزادی
نمی دونند هرگز ، لذت ذوق رهایی را
رعنایان تن در نو ر پرو رده
نمی دانند در پایان تاریکی ، شکوه روشنایی را
+ نوشته شده توسط محمد در چهارشنبه شانزدهم شهریور 1384 و ساعت
3:19 بعد از ظهر |

