بی تو هرگز

~<* Sensiz Yaşayamam *>~

درباره وبلاگ

يه شب بی بهانه تر از قطره های بارون ,شگفت انگيز تر از آبی آسمون و عميق تر از سياست رنگين کمون پا گذاشتی تو زندگيم ! چقدر تعجب کردم وقتی دست به دستم دادی بدون اينکه از فردای نا معلوم رويای اقاقيا واهمه داشته باشی . همون موقع انگار کتيبه خدا رو به خوشبختی ما داشت ورق می خورد , همه فرشته های آسمونی رو به قبله وحدانيت عشق برامون سجده کردن و چند لحظه بعد همه ابرها برامون يه دريا لبخند فرستادن . از اون روز ديگه دستهام از يادنيلوفرهای آبی غافل نشدن , گرچه ميدونم اين رويای شيرين ابدی نيست ولی... مي دونم همونطور که بی بهانه اومدی بی بهانه هم خواهی رفت , مي دونم روزی که بری من ميشم تنها ترين برکه روی زمين , مي دونم هميشه بايد يادم باشه تو مال من نيستی!...

دل نوشته

نمیدونم ، نمیدونم که به تو می رسم یا نه ؟

نمیدونم سر نوشت من هم مثل شیرین و فر هاد یا لیلی و مجنون

یا شمع و پروانه میشه ...

نمیدونم اون روز اصلاْ میاد یا اصلاْ همچین روزی وجود داره یا نه ؟

نمیدونم ...؟

من که اصلاْ فکرشو نمی تونم بکنم که به تو نرسم .

هر دفعه ای که که این اندیشه به سراغم میاد ،

گریه دور چشام حلقه میزنه و به خودم میگم

چرا اصلاْ چیزی به اسم جدایی وجود داره ؟

جدایی یعنی لحظه ی سوختن و نا بودی عاشق ...

+ نوشته شده توسط محمد در سه شنبه دهم آبان 1384 و ساعت 11:34 قبل از ظهر |