برای تو ای دوستی که گذاشتن اسم دوست زیبنده ی توست

زبانم از بیان گفتنی ها در باب تو , قلمم از نوشتن خوبی ها

در وصف تو و چشمانم از دیدن سیرت نیکویت عاجز است.

خدا را با تمام وجودم شکر می گویم که دوستی همانند تو

را در مسیر رودخانه ی زندگیم قرار داد.

خداوند از نور بخشندگیش در تو گویی دمیده است که با

وجود آنکه تو را رنجانده بودم مرا بخشیدی.

در برابر خوبی هایت کاری نتوانم کرد

تنها این را بدان که طاقت دیدن مرواریدهای چشمانت و

تر شدن گونه هایت را ندارم.

طاقت دیدن سنگینی قلب ترک خورده ات و خرد شدن هر

تکه ی آن را ندارم.

طاقت دیدن ذره ذره فنا شدنت را ندارم.

می خواهم شادی واقعی زندگیت را برای لحظه ای کوچک ببینم.

خواهش می کنم نذار فنا شدنت را قبل از نیستی خود ببینم.

این را بدان یاد تو همواره در گوشه ی قلبم خواهد ماند و هیچ وقت

نام زیبایت..... عزیزم از قلب کوچکم محو نخواهد شد.

دوست داشتن را تنها تو می فهمی
...... و میدانی
که عشق دیوانگی دارد
......میدانی تو
که عشق منزلگهی دارد در
نصف النهار رنگی مهتاب
و.....می فهمی
که من گم کرده راهی بی سرانجامم
میدانم سهم من از عشق
مجهول است
و سهم تو از عشق
زایش هر فصل در فصل است
از رنگین کمان عشق در سرمنزل رفعت
اگردر زایش عشق تو می مردم
به من شاید
هزاران سهم می دادی،
از مهربانیهای دستانت
که با من مهربانتر بود.........

*دل نوشته ای از  مریم عزیز تقدیم به شما عزیزان